Simon Hjortek, fotograaf met roots in Dalarna, maakt dromerige beelden die de kijker tot verbeelding en nieuwsgierigheid oproepen.Met zorgvuldig geselecteerde rekwisieten en een gestripte stijl, vaak met surrealistische elementen, nodigen Simons foto's u uit in een wereld die verkenning aantrekt en vragen oproept en de beelden lijken te willen vertellen u iets gewoon wachten om te worden onderzocht.

Interview met Simon Hjortek

Kun je me iets vertellen over jezelf en je achtergrond als fotograaf?

Ik ben geboren en getogen in Dalarna en ben al sinds mijn kindertijd vaak vastgezet in lange dagdromen.Ik heb altijd een soort visuele wereld in mijn hoofd gehad die verschillende uitdrukkingen heeft aangenomen.Maar met fotografie vond ik een medium dat mij perfect paste.Ik hou van het gedrukte formaat en denk dat beelden dat goed doen op de muur, bij voorkeur in groot formaat. Eerder heb ik mijn werken tentoongesteld aan de B la Liljevalchs Vårsalong en Fumes en Perfumes in Stuttgart.

Hoe ziet uw creatieve proces eruit van idee tot voltooid beeld?

Vaak krijg ik een idee en zie ik een beeld voor me dat heel duidelijk en afgewerkt is, maar dan is het een lang proces voordat het voltooid is, waar ik zoek naar de plaatsen, mensen, objecten die nodig zijn.Lopping markten en tweedehands winkels zijn vaak inspirerend voor projecten en dat is ook waar onverwachte dingen opduiken die kansen openen.

Welke apparatuur gebruikt u bij het filmen en hoe werkt u met het afwerken en bewerken van uw afbeeldingen?

Ik hou van de mogelijkheden die het geeft en de ruimte voor experimenten.Ik hou ervan als het simpel zo vaak ik gebruik gewoon een camera met een lens, die ik zelden verander.

Kun je een uitdaging beschrijven die je als fotograaf tegenkwam en hoe je het overwon?

Elk project heeft zijn uitdagingen, en is een soort cluster van probleemoplossing.Ik bereid me meestal net zo goed voor als het gaat, maar het laat altijd iets zien waar ik niet over nadenk.In een project zou ik een omgeving hebben gemaakt van 1.300 ballonnen.Ik bereidde me voor met dubbele elektrische ballonpompen, maar vergat het detail dat ze met de hand moeten worden gebonden.

"Het koor van een oude oranje mangel uit de jaren zeventig kan een visuele wereld inspireren en plotseling ontstaat er een beeld- of beeldreeks die ik wil creëren."

Welke fotografen bewonder je het meest, en hoe hebben ze je werk beïnvloed?

Enkele voorbeelden zijn Laura Makabresku, Evelyn Bencicova, Marek Wurfl, Maria Svarbova en Alex Stoddard.

Hoe vind je inspiratie als je je creatief opgesloten voelt?

Ik zie oude trage films of ga op vlooien.De kleur van een oude oranje mangel uit de jaren zeventig kan een visuele wereld inspireren en plotseling verschijnt er een beeld of serie beelden die ik wil maken.

Hoe zou je je persoonlijke stijl omschrijven als fotograaf?

Ik zou het dromerig, cool, gestript en suggestief noemen.Ik vind het leuk als foto's eenvoudig kunnen zijn maar tegelijkertijd veel zeggen.

Wat wil je overbrengen met je creatie?

Ik wil anderen inspireren om te dromen in werelden en te creëren.Ik wil ook een soort van adem creëren in een wereld van lawaai en stress.

Is er een speciale project- of fotoserie waar u bijzonder trots op bent?

Een serie die ik erg leuk vind is Catasphero, die nu op Soposters met twee motieven zit.De inspiratie erachter is gezichtsblindheid.Ikzelf heb ongelooflijk moeite met het verbinden van mensen gezichten vaak.

Heb je advies voor aspirant-fotografen?

Gewoon rijden!U kunt maken zo goed met een 15-jarige camera, of uw mobiele telefoon.Wat belangrijk is is visie, ideeën en om licht te gebruiken.Durven om te spelen, testen en fout doen.